Objectglazen op maat snijden

Als men geologische preparaten maakt voor onderzoek onder een polarisatiemicroscoop dan gebruikt men in het algemeen objectglaasjes die minder lang zijn dan standaardobjectglaasjes.
De typische manier om deze objectglaasjes te maken is door met een glassnijder een kerf te maken op het glas en deze vervolgens af te breken. Dat gaat echter niet altijd goed en men kan scheve en scherpe randen overhouden.

Een standaard glassnijder maakt gebruik van hardstalen snijwieltjes. Recentelijk heb ik me bij AliExpress de Youpin Keramisch Mes Pen aangeschaft voor ca. € 5. Deze pennen hebben in de punt een klein keramisch mesje en ik bedacht me dat deze pen ook wel eens zeer geschikt kon zijn om glas mee te snijden. Zo gezegd, zo gedaan en zoals men op onderstaande foto kan zien werkt dat perfect. Wat mij betreft beter dan met de klassieke glassnijder.

Zoutkristallen

Gedurende enkele maanden heb ik al een bakje met een verzadigde zoutoplossing onder een bekerglas staan met als doel om zoutkristallen te kweken via zeer langzame verdamping. Vandaag heb ik er twee van ca. 5 mm uitgehaald om onder de Dino-Lite Edge AM4815T te bekijken (ca. 30x vergroot)

Zoutkristallen op objectglas
Zoutkristallen ontstaan door langzame
indamping

Kinetische energie en temperatuur

Men kan met een eenvoudige experiment de relatie tussen Kinetische Energie en temperatuur aantonen. Dit experiment heb ik uitgevoerd met een Vernier LabQuest 2 en Surface Temperature Sensor (STS-BTA). Men kan dit experiment natuurlijk ook uitvoeren met bv. een CMA Coachlab.

Omwikkel de sensor met Silly Putty of een soortgelijk materiaal. Leg deze op een plankje. Start de meting en sla met een hamer op de Silly Putty. Elke keer als men slaat kan men een temperatuurstijging waarnemen, waarbij kinetische energie omgezet wordt in warmte.

Ingedampte Coca Cola Zero

Ik heb een druppel Coca Cola Zero op een objectglaasje gelegd en deze gedurende enkele maanden onder uitsluiting van stof laten indampen. Op de randen van de druppel kan men kristallen waarnemen. Onderstaande foto is gemaakt onder gepolariseerd licht.

(Euromex ML2000, Objectief 4x,  Luckyzoom YW500 HD 5MP USB Cmos Camera Electronic Digital Eyepiece , ca. 15x)

Bloc-Tronic

In een Make tijdschrift heb ik hier ooit eens over gelezen en het concept heeft me altijd geïntrigeerd. Elektronisch onderdelen gesoldeerd in  een stevig doorzichtig plastic blokje.  De blokjes klik je aan elkaar om een elektronisch circuit te maken. Recentelijk kwam ik op Marktplaats een C en D doos van Bloc-Tronic tegen en ik kon (wederom) de verleiding niet weerstaan om deze te kopen. Zoals te zien is in onderstaande foto is het inderdaad erg gemakkelijk een circuit op te bouwen op deze manier. In dit geval een lichtmeter. Wat ik verrassend vind is hoe weinig informatie er te vinden is over deze set. In Japan en Duitsland worden soortgelijke sets nog aangeboden maar de informatie die op Google te vinden is, is erg beperkt (flickr, Life After Coffee).

De steentjes zijn erg robuust en een opgebouwd circuit is dus ook erg robuust. Naast de C en D kit heb ik nog wat extra blokken alsmede lege blokken verkregen. In die lege blokken kan men weer zelf onderdelen plaatsen. Al met al begrijp je niet goed waarom deze blokken verdwenen zijn. Misschien iets te duur? Ik heb geen aankoopprijs kunnen vinden.

Bloc-Tronic
Bloc-Tronic

Tranen van wijn

Als men een gevuld wijnglas bekijkt kan men op de glasrand, vlak boven de meniscus de zogenaamde “Tranen van wijn zien.” In eerste instantie denkt men dan misschien dat men met een condensatie effect te maken heeft maar dat is niet het geval. De druppels ontstaan door verschillen in oppervlaktespanning die ontstaan als de alcohol verdampt uit de dunne wijnfilm die op de binnenkant van het glas zit.

Elk vloeistof heeft een oppervlaktespanning die de vorm van de meniscus bepaalt. Bij water is die sterker dan bij alcohol. Als men alcohol en water mengt wordt de oppervlaktespanning van het water verlaagd. Nu zal in de dunne film op de glaswand de alcohol sneller verdampen dan in het glas zelf hetgeen betekent dat de oppervlaktespanning in die filmlaag toeneemt. Dat trekt nu de alcoholhoudende wijn met een lager oppervlaktespanning aan die dus omhoog kruipt. Men kan ook zien dat er vlak boven de meniscus zich een dikkere rand gevormd heeft. Hier is de oppervlaktespanning dermate hoog dat zich druppels vormen, die uiteindelijk zo zwaar worden dat ze terugglijden in de wijn, Vervolgens ontstaat weer een nieuwe druppel omdat de wijn omhooggetrokken wordt. Dit effect wordt verbroken als er zoveel alcohol verdampt is dat de spanningsverschillen te klein worden om de kringloop in stand te houden (of omdat het glas leeggedronken is).

Hoe dichter de tranen naast elkaar liggen des te hoger is het alcoholgehalte.

Literatuur:

  • M. Gugliotti, T. Silverstein; “Tears of Wine”; Journal of Chemical Education; 81 1 2004; p. 67,68.
  • T. Silverstein; “Why Do Alcoholic Beverages Have “Legs””; Journal of Chemical Education; 75 2 1998; p. 723,724.
Tranen van wijn