Gmail synchyronisatie problemen in MS Outlook 365

Alhoewel ik ook wel veel gebruik maak van browser interfaces om mijn mail te benaderen is Outlook mijn hoofd-email beheerder op mijn werkcomputers. Aangezien ik een abonnement heb genomen op Office 365 ben ik er verzekerd van dat ik altijd de laatste versie beziet. Het komt dan ook zelden voor dat ik problemen met Outlook heb. Gisteren was dat echter plotseling het geval. Mijn Gmail account synchroniseerde niet meer waarbij de volgende foutboodschap gegenereerd werd.

“Task ‘Synchronizing subscribed folders for xxxxxxx@gmail.com.’ reported error (0x800CCC0E) : ‘Outlook cannot synchronize subscribed folders for xxxxxxx@gmail.com. Error: Cannot connect to the server. If you continue to receive this message, contact your server administrator or Internet service provider (ISP).’”

Ga je dan Googlen dan ontdek je dat dit probleem vaker voorkomt maar ook dat de meeste oplossingen niet werken. De oorzaak schijnt bij de Gmail security settings te zitten. Soms krijg je bij Gmail, als je op een andere locatie bv via een VPN server ingelogd hebt, een veiligheidsrisico melding. Als je dan (per ongeluk) bevestigd dat je dat niet zelf was sluit Gmail de toegang voor externe Apps af. En je kunt het nu al raden, daar valt Outlook volgens Google onder.

De oplossing heb ik natuurlijk ook via Google gevonden.

  • Ga via een browser naar je Gmail account: Rechterbovenkant, klik op je profiel foto, klik op “Manage your Google Account”
  • Selecteer “Beveiliging”.
  • Ga naar “Toegang door minder veilige apps”
  • Enable deze optie
  • Save

Daarna werkte de e-mail synchronisatie weer.

Dit is natuurlijk niet de meest optimale oplossing en ik hoop dan ook dat hetzij Google hetzij Microsoft dit probleem in de toekomst oplost. Veel vertrouwen heb ik daar echter niet in aangezien dit probleem al jaren oud lijkt te zijn.

Factory reset MSI GE73VR 7RE Raider Gaming laptop

Bij het resetten van de MSI GE73VR 7RE Gaming Laptop liep ik tegen een irritant probleem op.

Door bij de MSI tijdens het opstarten, als het MSI logo verschijnt, op F3 te drukken komt men in het Troubleshoot menu terecht.

Allereerst werd een reset van Windows 10 geprobeerd door de bovenste optie te kiezen. Dat leek in eerste instantie goed te gaan maar de installatie werd niet volledig doorlopen. Achteraf bekeken liep het mis bij het netwerk scherm. De W10 versie die dan geinstalleerd wordt is niet volledig, en W10 werkt niet goed (bv Windows menu wordt niet getoond).

Daarom besloot ik voor de Restore MSI factory settings optie te gaan. Daar werd ik echter geconfronteerd met een “Reagentc.exe set OS Image false” error boodschap. Een teken dat er iets niet in orde is met de recovery image file.

Na wat Googlen bleek echter dat MSI recentelijk een oplossing gepost had ( https://www.msi.com/faq/notebook-2904). Om de oplossing te implementeren heeft men een USB stick nodig. Formatteer deze. Download van de MSI website de “WinRE tool. F3_Recovery_USB” (http://download.msi.com/uti_exe/nb/F3_Recovery_USB.zip) . Unzip de file en kopieer alle files naar de USB stick. Steek deze in een USB slot van de MSI en boot deze op terwijl men op F11 drukt. Men krijgt dan een menu waarbij men de USB stick als boot drive kan selecteren.

Door van de USB stick te booten wordt het systeem gerepareerd waarna het gelijk doorgaat met het systeem terugzetten naar fabrieksinstellingen. Het installeren van W10 verliep nu zonder problemen. Het enige nadeel is dat men weer een tijdje bezig is met het installeren van updates.

De fix die geinstalleerd is heeft het MSI recovery systeem gerepareerd. Ik kan nu het systeem terugzetten naar fabrieksinstellingen via F3 zonder gebruik te hoeven maken van de memory stick. Jammer genoeg liep de reset van W10 nog steeds vast in het “Services” blad (updates worden ook niet gedownload in het “Network” blad), hetgeen mij doet vermoeden dat het een drivers issue is. Het rondspitten op de MSI web pagina’s geeft mij de indruk dat deze reset/recovery problemen van vrij recente datum zijn.

NB In bovenstaande foto ziet men wat mooie Moire patronen. Zelf ziet men die nl niet en is het scherm wit en zonder strepen. Ze worden dus door de camera gecreeerd.

Om het W10 reset probleem aan te pakken kan men ook overwegen om een “Clean Install” uit te voeren, waarbij activatie plaats kan vinden via de “Digital Entitlement”. Dit heb ik echter niet voor deze laptop uitgetest.

Daarnaast kan men met MSI contact opnemen of vragen stellen in hun forums.

Memory upgrade

Nu Desktop RAM weer een beetje betaalbaar is geworden besloot ik om het geheugen van mijn Lenovo ThinkCentre M710e SFF te upgraden van 8 naar 16 GB intern. Bij Bol.com heb ik voor € 38.50 een Crucial CT8G4DFS824A DDR4 2400MHz 8 GB geheugenmodule besteld. Op woensdag besteld en op vrijdag was deze in huis. Voor de installatie in de Lenovo heb je alleen maar een schroevendraaier nodig en daarna had ik de module binnen 5 minuten geinstalleerd. Daarna de PC opgestart en via de PC properties bevestigd dat de module geinstalleerd is en werkt. Als je dan vervolgens iets meer informatie over het geheugengebruik wilt opvragen kan dat gemakkelijk via Rechtermuisknop – Windows Logo links onder – Run – “resmon” intypen. Er opent een Resource Monitor window dat o.a. meer inzicht geeft in het huidige geheugenbeheer.

Microsoft Visio 2003 irritatie

Ik ben een nogal fervent gebruiker van Microsoft Visio dat ik jaren geleden heb aangeschaft. Ik kijk wel eens naar de moderne “PC-standalone” versie maar die is gericht op een zakelijke omgeving en is me veel te duur.  De online-versie vind ik niet echt lekker werken. Daarom gebruik ik nog steeds mijn 2003 versie die, dat mag ook wel gezegd worden, nog steeds goed draait onder Windows 10.

Wat me nu echter wel al een tijd irriteerde was het “Getting Started” menu dat aan de rechterkant verscheen bij opstarten.

Hoe dat menu uit te schakelen vereiste enig zoekwerk. Om het uit te schakelen gaat men naar “Tools” en selecteert “Options”.

Vervolgens “General”.

En dan uiteindelijk “Service Options” alwaar men het vinkje voor “Show Template Help automatically when available” weghaalt.

Acer Aspire L3600 HDD naar SSD Upgrade

Een van de zeer oude PC’s waarvan het me maar niet lukt om afscheid van te nemen is de Acer Aspire L3600. Jaren gelden in het Vista tijdperk gekocht en nooit weggedaan om zijn compacte vorm (micro form factor). Hij is even goot als een naslagwerkje en je kunt hem wegzetten en vergeten. Het is de PC die ik gebruikte om software op te installeren waar ik even mee wilde spelen alvorens ik deze op mijn hoofdmachines installeerde., Hij is geüpgraded naar Windows 10, en dat werkt daar goed op, maar zoals te verwachten valt is de machine erg traag (Pentium Core 2 Duo).  Een van de redenen is dat er maar 2 GB aan DDR2 geheugen in zit, de andere dat er nog een klassieke HD in zit. Ik zit er over te denken om of Linux (Mint) of ChromeOS op deze machine te installeren maar alvorens ik daar mee door ga wilde ik eerst eens gaan proberen of ik deze machine niet kon versnellen door er een SSD in te installeren. Ik had nog een 128 GB SSD liggen die ik ooit uit een Lenovo laptop had gehaald door deze te upgraden naar een 256 GB SSD.

Aangezien de HDD als back-up kan dienen in het geval Dat het fout gaar heb ik eerst W10 vers laten installeren via de W10 recovery optie waarbij ik alle Apps en data heb laten verwijderen. Dat geeft je een schoon systeem. Vervolgens installeerde ik Samsungs Data Migration software om de HDD te klonen. Deze werkte, in tegenstelling tot eerdere ervaringen, echter niet. De software vraagt om een Samsung SSD om naar te klonen. Nu was de SSD wel van het fabricaat Samsung maar, schijnbaar omdat het hier om een OEM versie gaat, deze werd niet herkend. Dat liet me besluiten naar een algemeen software pakket over te schakelen. Na wat Googlen besloot ik de gratis Home versie van Macrium Reflect uit te proberen en ik kan rapporteren dat deze vlekkeloos gewerkt heeft. Na installatie van de SSD kloon in de Acer Aspire L3600 startte deze zonder problemen op. De machine is nog steeds traag maar duidelijk wat sneller geworden.

Disk Signature Collision

Na veel wikken en wegen heb ik recentelijk besloten mijn ondertussen al meer dan 10 jaar oude ASUS Desktop te vervangen. Mijn werkpaard is mijn Lenovo Yoga 2 Pro en voor trips mijn Lenovo Yoga Book maar al met al vind ik het nog altijd handig om ook een desktop te hebben o.a. om te kunnen upgraden met een grafische kaart, geheugen en harder schijf zonder direct een nieuwe PC te hoeven kopen en om mee te experimenteren (software, hardware, etc.). Een extra eis stelde ik deze keer wel en dat is dat ik geen Tower meer wilde hebben maar een Small Form Factor of nog kleiner. Ík ben geen gamer dus een workstation voldoet voor mij. Na Dell, HP en Lenovo vergeleken te hebben is voor mij de keus op de Lenovo M710e SFF gevallen met een i5 processor, 8GB RAM en een 256 GB SSD.  Deze wordt geleverd met een bedraad toetsenbord en muis, altijd handig om achter de hand te hebben. De PC werkte zo uit de doos zonder problemen.

Aangezien er een M2 connector op het moederbord aanwezig is verwachtte ik dat de SSD op deze M2 gemonteerd zou zijn maar dat bleek niet het geval te zijn, de SSD drive was gekoppeld aan de SATA connector. Ik wilde echter de opslagcapaciteit uitbreiden en heb daarom een 500 GB  Samsung EVO 970 NVMe M2 SSD drive gekocht. Een leerpunt voor mij was dat er twee M2 connector types zijn, SATA en NVMe. Op de Lenovo M710e zit een M2 NVMe connector. De kast van de M710e is zeer gemakkelijk te openen en onderdelen zijn gemakkelijk te verwijderen hetgeen de installatie van de M2 zeer snel liet verlopen. De device manager liet na opstarten zien dat de M2 drive herkend werd.

Aangezien het mijn bedoeling was de M2 drive als C drive te gebruiken en de 256 GB als data drive werd vervolgens Samsungs Magician en Data Migration software geïnstalleerd. Met de Data Migration software heb ik het OS gekloond van de SATA SSD naar de M2 SSD, een proces dat snel en soepel verliep.

Je zou dan verwachten dar als je vervolgens reboot je systeem dan opstart via de M2 drive. Dat was echter niet het geval. Nog vreemder was dat ik de M2 drive niet kon zien in Windows Explorer maar wel nog steeds in de Device Manager. Nog steeds niet ongerust zijnde bedacht ik om eerst maar de opstart volgorde in het BIOS te veranderen. De PC startte echter nog steeds van de SATA drive op en niet van de M2.

Ik bedacht vervolgens dat ik de SATA drive beter even kon loskoppelen. De PC startte nu wel vlekkeloos van de M2 drive op, hetgeen aangaf dat het klonen van de drive inderdaad vlekkeloos verlopen was. Koppelde ik vervolgens echter weer de SATA drive aan dan werd van deze drive opgestart.  Ontkoppelde ik de SATA drive, dan kon ik deze zichtbaar maken als ik deze via een SATA-USB adapter via een USB poort koppelde.

Dit werd het moment dat ik besloot om disk management op te starten. Daar was de M2 drive inderdaad zichtbaar maar er werd ook aangeven dat deze offline gehaald was vanwege een “Disk Signature Collosion”.  Dat was een signaal om eens serieus te gaan Googlen naar een oplossing.

Dan blijkt al snel dat dit probleem wel vaker voorkomt. Een van de eerste “oplossingen” lijkt een actie in in Disk Management te zijn, nl de niet-werkende disk “online” te zetten. Dan wordt de disk inderdaad herkend en kan men de file structuur verkennen. Dit is echter geen blijvende oplossing. Na een reboot staat de disk weer off-line. Een andere manier is om de disk te formatteren. Alhoewel ik dit op termijn inderdaad van plan ben is het wat mij betreft nog te vroeg voor deze actie. Ik ben een gelover in de de “Wet van Murphy” en zolang ik nog bezig ben mijn nieuwe systeem op te bouwen houd ik deze disk liever zo lang als ik nodig acht in stand als fall-back optie.

Een andere optie die besproken wordt is gaan sleutelen aan de Master Boot Record, maar dat is ook weer zulk een actie die ik net iets te ver vond gaan in dit stadium.

Uiteindelijk besloot ik daarom om de disk voorlopig even los te koppelen en door te gaan met het installeren van software op de M2 drive.

Na 1 a 2 dagen besloot ik weer een poging te wagen en koppelde de SATA drive weer aan. Tot mijn verbazing werkte het systeem zoals het hoorde te zijn. De PC start op met de M2 drive en de SATA drive is normaal zichtbaar in de Windows Explorer.

Schijnbaar is het zo dat als men software gaat installeren de disk signature veranderd waardoor er geen “collision” meer plaatsvindt.

Halo keyboard van Lenovo Yoga Book

Al eerder heb ik een review geschreven over mijn Windows Lenovo Yoga Book, een “meeneem” laptop/tablet waar ik nog steeds heel tevreden over ben. Iets waar ik iets minder tevreden over was, was het kabaal dat het Halo keyboard maakt als je aan het typen bent. Op zich is deze haptic feedback wel fijn, maar op een tafel als je met meerdere mensen aan het praten bent kan het storend zijn. Alhoewel men deze haptic feedback niet kan reduceren kan men deze wel uitschakelen. Men gaat daarvoor naar het “Control Panel” dat men kan vinden door via “Start” onder “Windows System” . Daar selecteert men “Appearance and Personalization”. Onderaan de lijst ziet men nu “Halo Keyboard” staan. Selecteer men deze optie dan kan men het geluid, de vibratie of beide uitschakelen. Zelf prefereer ik het om alleen maar het geluid uit te schakelen. Dit werkt in ieder geval wat rustiger.

Venus USB webcam driver

Een van die problemen waar men wel eens mee te maken krijgt als men oudere hardware heeft,  is dat drivers niet meer werken bij nieuwere versies van Windows.

Een probleem waar ik al gedurende langere tijd last van heb is een driver die vroeger zeer veel gebruikt werd in webcams, de zgn. Venus USB 2.0 camera driver. De chipset,  ook de VC0303 genoemd, die gemaakt werd door de EliteGroup  was indertijd zeer populair en werd in veel webcams gebruikt. De oorspronkelijke drivers waren voor geschikt Windows XP/Vista/2000 systemen en konden , in “compatibility mode”, onder  Windows 7 of Windows 8 draaien. Onder Windows 10 wordt automatisch een driver geïnstalleerd maar deze genereerd een zwart beeld. Op mijn Linux netbookje en op de Raspberry Pi  werkt de camera nog steeds naar behoren. Onder Android kreeg ik deze niet aan de praat.

De reden voor mij om op zoek te blijven gaan naar een geschikte driver was het in mijn bezit hebben van een Celestron Handheld Digital and Optical Microscope Model # 44306, een “portable” microscoop waarvan men het optische oculair kan omwisselen met een 2MP USB camera. Handig om meet te nemen als men het veld ingaat.

Gaat men op zoek dan vind men een verwijzing naar Vimicro, maar daar kan men alleen de oude XP/ Vista/2000 drivers vinden. Sites zoals bv driveridentifier, driverscape en driveguide claimen ook de driver te hebben maar deze willen een soort driver totaal upgrade pakket installeren, met verplichte registratie. Net iets teveel om je gemakkelijk bij te blijven voelen. Aangezien gezond wantrouwen altijd op zijn plaats is op het internet besloot ik dus om deze “oplossingen” te negeren.

Recentelijk vond ik echter een werkende driver op de site van Modecom .Op een support pagina kan men “Venus_Software.exe” downloaden.  Om de driver succesvol te installeren moet men eerst de camera aan de PC koppelen en dan pas de software op te starten. Deze identificeert dan automatisch welke driver geïnstalleerd moet worden.

Na installatie werkt de driver. Het enige nadeel is dat men deze alleen in 640 x 480 px mode kan gebruiken.

Lenovo Yoga Book

Op het moment dat ik ercan hoorde wilde ik de Lenovo Yoga Book met Windows 10 erop geïnstalleerd hebben.  Ik heb ook nog het hele pakket en nog wat extra’s besteld. De hoes, een extra pen, een 128 GB-micro SD kaart en een Lenovo Yoga Mouse dus ik was er helemaal klaar voor.

Al lang op zoek zijnde naar een laptopje dat ik gemakkelijk mee kan nemen op reis (10” formaat) het liefst gecombineerd met de mogelijkheid om handmatig aantekeningen te maken zodat deze tegelijkertijd digitaal opgeslagen worden was ik zelfs al aan het sparen voor een Microsoft Surface Pro 4, alhoewel ik deze eigenlijk iets te groot en te zwaar vindt voor dit doel en twijfelde daarom of het niet beter was een van de recente 2-in-1 modellen of netbook achtige mini-laptops (Lenovo, Asus, Peaq, Acer) kon aanschaffen. Dat laatste deed ik dan weer niet omdat ik de combinatie 2GB intern/32 GB extern iets te licht vond. Ook op handschriftdigitaliseringsgebied heb ik al een en ander geprobeerd. Ik heb een LiveScribe Echo pen die alles digitaliseert dat je in een schrift met speciaal papier schrijft. In 2015 heb ik een Bamboo Spark aangeschaft waarbij je op papier schrijft waaronder een digitizer is geplaatst. Ze werken wel maar zijn het net niet, vnl omdat ze hun eigen software gebruiken. Bij de LiveScribe kun je een schrift dan omzetten in een doorzoekbare pdf-file. Bij de Bamboo Spark wordt alles opgeslagen in de Cloud, in InkSpace. Dan kun je het in principe weer bewerken maar ik ben er nog niet goed achter hoe. Wacom is niet erg goed in het beschikbaar stellen van fatsoenlijke handleidingen. Op de mobiel kan men geschreven pagina’s echter gemakkelijk exporteren naar OneNote, hetgeen dat probleem voor mij grotendeels oploste.

Het grote voordeel van de Lenovo Yoga Book is dat ik op papier of op de digitizer kan schrijven en dat het geschrevene of getekende rechtstreeks in OneNote wordt opgenomen. OneNote is steeds meer de tool die ik gebruik om informatie te verzamelen en te ordenen. Deze combinatie voelt dus nagenoeg perfect aan. Daarnaast is het mogelijk om tekenprogramma’s te gebruiken. Het gebruik van de digitizer heeft wel een kleine leercurve. Alhoewel er bijna geen vertraging zit tussen het schrijven op de digitizer en de weergave op het scherm en de pen soepel schrijft moet men wel blijven opletten waar de pen gepositioneerd is. Dit loopt bij mij nog niet helemaal optimaal en alhoewel dit voornamelijk met oog-hand coördinatie te maken heeft ben ik ook van mening ben dat de tabletmode van OneNote nog steeds niet optimaal is afgestemd op tablet gebruik.

Bij de pen worden twee types vullingen meegeleverd. Een vulling met een punt waarmee men op de digitizer of op het scherm kan schrijven en de andere een gewone inktvulling om mee op papier te schrijven. Om van de ene na de ander pen modus over te schakelen moet men de vulling omwisselen waarbij men de pendop als hulpmiddel gebruikt. Al met al een beetje omslachtig. Gemakkelijker is om een tweede pen aan te schaffen, een voor schrijven op papier, de andere voor op het scherm en de digitizer, hetgeen ik dan ook gedaan heb.

In tegenstelling tot schrijven op de digitizer loopt schrijven op papier soepeler. Lenovo levert een magnetisch bevestigbare schrijfblokhouder met een blok papier mee. Dat is de mooiste oplossing om te kunnen schrijven maar het nadeel is dat men het papier momenteel alleen maar bij Lenovo kan bestellen waardoor men met belachelijk hoge verzendkosten geconfronteerd wordt.

Gelukkig kan men ook andere schrijfblokken gebruiken, die je dan gewoon op de digitizer legt.

Bij de Bamboo Spark kan men alleen maar dunne blokken met maximaal 50 velletjes papier gebruiken terwijl in de Lenovo notitieblokken 75 velletjes papier zitten. Tot mijn verrassing werkte een Rhodia blok met 80 velletjes 80 g/cm2 papier echter ook heel goed. Ook kan men andere pennen dan die van Lenovo gebruiken. Mijn Wacom Bamboo Spark pen werkt vlekkeloos en als ik me dat van tevoren gerealiseerd had, dan had ik me die extra Lenovo pen kunnen besparen. De Bamboo Spark pen is zelfs iets gemakkelijker in gebruik. De dop is er gemakkelijker af te halen (bij de Lenovo Pen is het noodzakelijk om aardig wat kracht te gebruiken) en deze pen schrijft net iets lekkerder.

Typen kan men op het Halo toetsenbord, de andere verschijningsvorm van de digitizer. In de reviews geeft men op het toetsenbord en de Touch pad de meeste kritiek. In die kritiek herken ik mezelf echter niet. Als twee-vinger type mens heb ik totaal geen problemen met het toetsenbord en is de “haptic feedback” voor mij voldoende. De Touch pad is inderdaad misschien iets te klein maar ik ben zo iemand die altijd moeite heeft met Touch pad ’s (ook die van Apple!) en daarom het liefst een muis gebruikt.

Voor dat doel had ik ook de Lenovo Yoga Mouse aangeschaft. Een heerlijke muis die je zowel met Bluetooth als een Wireless dongle aan je PC kunt koppelen en ook nog eens helemaal plat kunt maken. Ideaal voor mee te nemen op reis. In de platte modus kun je de muis ook als presentatie afstandsbediening gebruiken.  De Bluetooth optie heb je nodig bij een muis aangezien de Yoga Book maar een USB-poort bezit, die ook voor de voeding gebruikt wordt. Dat er maar een enkele USB-poort op zit vind ik een van de grotere nadelen van de Yoga Book.

Image result for lenovo yoga mouse

 

In deze context kan ik echter ook opmerken dat ik, misschien door het kleinere formaat, me erop betrapt heb dat ik ook vaak met de vingers op het scherm werk, als alternatief voor de muis en Touch pad. Iets wat ik op mijn grotere Lenovo Yoga Pro eigenlijk maar zeer zelden doe. De Lenovo Yoga Book nodigt daar zo te zien intuïtief toch iets meer voor uit.

Wat ik mezelf rigoureus voor ogen heb gehouden is dat dit geen productiemachine is maar een laptopje om mee te nemen “on the road”. Deze machine is niet geschikt voor het schrijven van grote lappen tekst, het bewerken van grote spreadsheets of het maken van presentaties. Desalniettemin wil ik wel graag wat notities kunnen maken, een document kunnen bewerken en een spreadsheet of presentatie kunnen bekijken. In deze behoefte wordt voorzien doordat de mobiele versies van Microsoft Word, Excel en PowerPoint meegeleverd worden. Een extra voordeel van het iets kleinere scherm aangezien men dan gratis deze mobiele versie mag gebruiken. Ik heb even overwogen om de volledige versies te installeren maar zoals uitgelegd en omdat ik de machine “licht” wil houden met software heb ik besloten dat niet te doen.

De Lenovo Yoga Book kan men kopen met Windows 10 geïnstalleerd of Android, waarbij de Windows versie ca. 100 euro duurder is. Om een aantal redenen heb ik bewust gekozen voor de Windows versie. De eerste is eenvoudig. Alhoewel ik een Android mobieltje (Samsung Galaxy Note 4) heb verricht ik het meeste werk dat ik doe op een Windows machine en alhoewel MS Office apps tegenwoordig op alle platforms te vinden zijn gebruik ik ook programma’s die alleen op Windows werken, vooral als ze gekoppeld zijn aan hardware. Om maar een voorbeeld te noemen. Een van mijn hobby’s is microscopie en dan maak ik vaak gebruik van microscoop camera’s die men aan een Windows machine koppelt voor opname en verwerking. Zelfs voor een klein beetje productiewerk vind ik Windows beter geschikt. Windows 10 is niet helemaal geoptimaliseerd voor tablet gebruik maar ik kan me goed genoeg redden en in een tablet omgeving is Office Mobile juist weer wat handiger.

Met het algemene design van de Yoga Book is ook niets mis, hij ziet er strak maar toch nog een beetje apart uit. Het horlogescharnier zorgt voor een mooie afwerking en geeft stabiliteit aan het scherm.  Een punt van kritiek is hier wel weer op zijn plaats. De Yoga Book is lastig open te klappen en men is gedwongen twee handen te gebruiken.  Door het horlogescharnier kan men gemakkelijk het scherm helemaal naar achteren klappen zodat me de Yoga Book als tablet kan gebruiken. Zeker onder Windows 10 in tabletmode kan men de pen met aanwijspunt goed gebruiken. Dat werkt dan weer beter dan dikke vingers.

Het toetsenbord/digitizer deel is wel een vingerafdrukkenmagneet, maar dan kan men tenminste zien dat de Yoga Book daadwerkelijk gebruikt wordt en er niet alleen maar voor de sier is. Gezien het mooie design zou je hem daar trouwens ook voor kunnen gebruiken.

Alhoewel de Yoga Book een “meenemen op reis” machine is wel men soms ook wel iets groter en comfortabeler werken, met een groot scherm, toetsenbord en muis. Dat kan men bereiken door van een docking station gebruik te maken en ik kan rapporteren dat de Sabrent “USB 3.0 Universal Docking Station with Stand for Tablets and Laptops” gebruikt kan worden voor dit doel. Men heeft een adapter nodig om de micro-USB poort om te zetten naar een normale USB poort waarna men kan koppelen aan de Sabrent maar na koppelen en automatische installatie van de drivers werkt de Sabrent. Zoals men in onderstaande foto kan zien werkt te Yoga Book (linksonder) ook in split screen mode. Ondanks dat de communicatie maar via een USB-poort loopt heb ik nauwelijks vertraging opgemerkt. Het enige nadeel van de Sabrent is dat men met deze de Lenovo niet kan opladen via de USB verbinding.

Voor zover ik kan nagaan is de batterijduur dik in orde. Ik heb de machine niet intensief getest maar na een dag bijna continue notities gemaakt te hebben was de batterij nog steeds voor meer dan de helft opgeladen.

Al met al kan ik concluderen dat wat mij betreft de aankoop van de Lenovo Yoga Book een heel goede aankoop was. Het is geen productiemachine maar daar had ik hem ook niet voor gekocht en gezien de specs verwachtte ik dat ook niet. De Lenovo Yoga Book voldoet ruim aan de door mij gestelde doelen en overtreft deze zelfs op bepaalde punten. De Livescribe Echo Pen heb ik nu definitief overboord gezet. De Wacom Bamboo Spark blijf ik nog gebruiken.