Slakgranulaat

Naast ijzer en staal komen er nog enige andere producten uit deze industrie. Een van de Hoogoven producten is slakgranulaat.

Hoogovenslak of hoogovengranulaat ontstaat bij de productie van ruwijzer in de hoogoven (Blast Furnace). IJzererts, cokes en kalksteen worden bij 1400 °C omgezet in ruwijzer (hot metal) en slak. . Hoogovenslak bestaat voornamelijk uit  siliciumoxide, calciumoxide, magnesiumoxide en aluminiumoxide en door zijn lagere dichtheid blijft het op het ruwijzer drijven. De vloeibare slak wordt afgetapt en afgekoeld. Afkoelen kan men laten plaatsvinden door gieten of granuleren. Bij het afkoelen door gieten wordt de vloeibare slak in laagjes in een slakkenbed uitgegoten en dan aan de lucht afgekoeld. Soms wordt na het storten een kleine hoeveelheid water toegevoegd waardoor de afkoeling wordt versneld en er zich krimpscheuren gaan vormen, die het breken vergemakkelijken (schrikken). De gestolde slak wordt vervolgens opgebroken en in een breek-zeefinstallatie gebroken en gezeefd tot de gewenste korrelverdeling. Er ontstaan dan scherp zandachtig materiaal. De gegranuleerde slak wordt hoofdzakelijk gebruikt als toeslagstof bij Portlandcement. Tot 80% van het portlandcement kan vervangen worden door gegranuleerde hoogovenslak en men spreekt dan van hoogovencement.

Onderstaande foto,  genomen met mijn DinoLite AM4815ZT Digitale microscoop, laat slakgranulaat zien. Men kan zeer goed de glasachtige structuur en scherpe randen waarnemen. Als men een onbeschermde hand in dit materiaal zou steken zouden de scherpe hoeken de huid ervan afschrapen.

BOF stof

Tijdens de rondleiding die ik recentelijk kreeg op een ijzer en staalfabriek viel me op dat, in de hal waar de BOF converter werd gevuld met heet metaal, er in de lucht glinsterende stofdeeltjes rondzweefden,
Ik heb een beetje stof meegenomen om onder de DinoLite AM4815ZT Digitale microscoop te bekijken. Zoals men kan zien (180x vergroot) zijn de deeltjes nog steeds glanzen, ook na enkel dagen. Dat laat me vermoeden dat het hier om staalstof gaat en niet om ijzerstof. Ik zou verwachten dat dergelijke kleine ijzerdeeltjes (0.25 mm) zeer snel oxideren en dof worden.

BOF stof

Laden van een BOF convertor

Bij een bezoek aan een ijzer en staalfabriek krijg je soms iets indrukwekkends te zien. Onderstaande foto linkt naar een YouTube filmpje dat ik opgenomen heb. Een BOF convertor wordt geladen met hot metal.

Het vloeibaar ijzer dat in een hoogoven (Blast Furnace) gemaakt wordt bevat teveel koolstof. In de BOF convertor wordt dat koolstof verwijder door er zuiver zuurstof doorheen te blazen. Nadat nog wat andere metalen zijn toegevoegd aan het vloeibare staal bad is het staal klaar voor verder verwerking.

Laden BOF converter

Fotografie cursus

Al Jaren heb ik mezelf voorgehouden dat als ik betere foto’s wilde maken voor mijn microscopie hobby, en niet alleen maar afhankelijk willen zijn van de volautomatische instellingen van mij smartphone, dat ik dan eens een Fotografiecursus zou moeten volgen. Na recentelijk een oude spiegelreflex camera (Canon EOS 350D)  gekocht te hebben besloot ik de knoop door te hakken en ben ik de cursus “Fotografie basis” gaan volgen bij Pier K in Hoofddorp. De cursus streeft naar “Leer je camera kennen en leer kijken”. Naast de beginselen van je camera over functie en instellen en keuze van diafragma, sluitertijden, lenzen, witbalans en ISO, leert men ook over compositie, kader, standpunt en licht. Na een paar lessen gevolgd te hebben kan ik dat beamen. Vooral de praktische benadering bevalt me zeer goed.  Onderstaande foto heb ik in het leren omgaan met sluitertijden en ISO waardes gemaakt (f/25, ISO 100, sluitertijd 30 s).

Lange sluitertijd, lage ISO

Scientology

Ik was bijna vergeten dat ik deze foto afgelopen jaar gemaakt heb. In augustus 2018 liep ik door Amsterdam en lopende door de Nieuwezijds Voorburwal viel me onderstaand naambord op. Onmiddellijk kwamen er wat herinneringen over de “Kerk van Scientology” uit de 80 en 90 jaren bovendrijven. Het sektarische gedrag, de uitbuiting van sekteleden en het gevecht dat ze met Karin Spaink hadden en verloren hebben. Kennelijk konden ze zich onderstaand pand niet meer veroorloven en zijn ze naar de Wibautstraat verhuist. Recentelijk zag ik ze onder de naam “Dianetics” met hun “detector” op de gezondheidsbeurs in Utrecht staan. Typisch zo’n club die je het idee geeft dat als mensen nog steeds met ze in zee willen gaan, na alle publiciteit en onthullingen, dat deze bedrogen willen worden.