Is homeopathie gevaarlijk?

Een van de argumenten die men weleens te horen krijgt als men zich kritisch uitlaat over homeopathie is dat homeopathie in iedere geval relatief ongevaarlijk is. Uiteindelijk krijgt de patiënt door het verdunningsprincipe dat men toepast alleen maar wat water, alcohol of een suikerpilletje toegediend. “Het werkt niet maar het helpt wel”, door het placebo-effect. Het is niet de eerste keer dat ik dit neerpen maar het mag nog wel eens gezegd worden. Homeopathie is een pseudowetenschap waar nagenoeg eenduidig van is aangetoond (in vele, vele studies) dat ze niet werkt en op geen enkele manier het placebo-effect kan ontstijgen. Het echte gevaar is echter het is het geloof dat homeopathie werkt. En dat argument gaat ook wel op zolang men maar over een eenvoudige verkoudheid of een griepje praat. Daar zijn geen echte werkzame reguliere medicijnen voor en men zal die moeten uitzieken.

Dat wordt echter anders als men bijvoorbeeld, voor men op vakantie gaat naar Afrika, bij de homeopathische arts langsgaat en die je dan een homeopathisch middel als bescherming tegen malaria geeft i.p.v. echte medicijnen. Dan geloof je misschien dat je bescherm ben maar dat is niet het geval. In zo’n geval is dat echt gevaarlijk voor je gezondheid. Nog gevaarlijker wordt het als organisaties zoals “Homeopaten zonder grenzen ” zogenaamde hulp gaan verlenen in crisisgebieden, zoals bv bij de Ebola epidemie.

Radiation Watch Pocket Geiger

Een van de clubjes waar ik lid van ben is de Werkgroep zand (http://www.gea-geologie.nl/info-geologie/zand) van de Stichting Geologische Activiteiten. Daar kwam enige tijd geleden ter sprake dat sommige zanden van nature radioactief zijn en hoe dat te meten waarbij iemand een goedkope Russische geigerteller liet zien. Sinds die tijd ben ik op zoek naar een betaalbare Geigerteller. Je kunt ze vinden op  E-Bay, ik vond een Russische website waar ze verkocht werden en zelfs bij Conrad kun je ze kopen. Ik vond ze echter te duur.

Recentelijk vond ik echter een verwijzing naar de Pocket Geiger en die leek precies te zijn wat ik zocht. Een compact apparaatje dat je op je mobiele telefoon kunt aansluiten. Er zijn versies voor zowel Android als iOS, waarbij de IPhone versie het verst ontwikkeld is. De stralingsmeter kost maar 50 GBP (inclusief transportkosten) en ik heb er niet lang over hoeven na te denken alvorens de Android versie te bestellen.

Je gebruikt de Pocket Geiger door hem te verbinden met de Audio uitgang van de smart Phone en de betreffende App op te starten. De sensors in het hardware gedeelte zij photodiode sensors die nabije straling detecteren en de resultaten aan de App rapporteren.

De achtergrond achter deze stralingsmeter is boeiend. Radiation-watch.org is een open en non-profit project opgezet om goedkope en slimme stralingsdetectors te ontwikkelen die door iedere te beruiken zijn maar vooral in de buurt van Fukushima in  Japan. Van oorsprong is het een Kickstarter project.

Ik heb het apparaat nu al enige tijd in huis maar heb er aardig wat moeite in moeten steken om het goed te kunnen testen. Het probleem is nl dat het lastig is om aan een radioactieve bron te komen. Dat probleem heb ik opgelost door een oude rookmelder te slopen.  Deze bevatte een minieme (1/5000 g) hoeveelheid Americium 241 (Am 241, halfwaardetijd 432 jaar) dat alpha en gammastraling uitzend.

Vervolgens heb ik dus wat metingen uitgevoerd en de resultaten bevestigen dat de stralingsdetector inderdaad werkt. Ik heb steeds een 15 minuten durende meting uitgevoerd met de volgende resultaten:

  • Binnenshuis : 1.35 cpm; 0.08 +/- 0.02  uSv/h
  • Buitenshuis : 1.65 cpm; 0.09 +/- 0.02 uSv/h
  • Am241 : 15.00 cpm; 0.84 +/- 0.06 uSv/h
  • Batterij uit : 0.00 cpm; 0.00 +/- 0.00 uSv/h

Waar maar raar

Recentelijk zat ik het NWT magazine van December 2010) te lezen en naar aanleiding van een artikel dat ik daarin las heb ik er spijt van gekregen dat ik dit nummer niet gekocht heb. Het artikel waarnaar ik refereer is geschreven door Maarten Keulemans, Jet Salomons en Petra Tiemens en is getiteld “Waar maar raar” (nwtmagazine, december 2010, p. 23-31). In het artikel worden verschijnselen besproken die vroeger min of meer onder het  paranormale vielen maar waar voortschrijdend wetenschappelijk inzicht er soms toe geleid heeft dat we deze beter kunnen duiden. Ook vind ik dat ik dat dit artikel een goede ondersteuning is voor het “Scheermes van Occam”, het bevestigd wederom dat we geen bovennatuurlijke fenomenen hoeven aan te roepen ter verklaring van het waargenomene, het reële universum bevat nog genoeg verrassingen. Verschijnselen die in dit artikel besproken worden zijn Hypnose, Uittreding, Mystieke ervaringen, Verschijningen, Visioenen, Stemmen horen, Voodoo  en Accupunctuur. Het gaat me iets te ver om deze verschijnselen in detail te bespreken, men kan daarvoor beter zelf het artikel lezen. Ik wil me beperken tot de voornaamste conclusies.

Op basis van PET en MRI scans heeft men kunnen vaststellen dat hypnose  inderdaad een fysiologisch effect heet. Door een specifiek hersengebied te beïnvloeden wordt de aandacht min of meer afgeleid van de pijn die men voelt. Ook lijkt onderzoek te bevestigen dat men een duidelijk onderscheid kan maken tussen hypnose en het placebo effect.

Over het veel voorkomende uittreding gevoel  kan men kort zijn. Het is gelukt om dit in het lab op te roepen (Olaf Blanke, Nature 19 September 2002; Science, 24 augustus 2007; The New England Journal of Medicine, 1 November 2007; Journal of Neuroscience, 19 januari 2005). Het belangrijkste dat men in deze moet onthouden is dat mensen die dit gevoel ondergingen niet in staat waren om (bv)  te beschrijven welk voorwerp er boven op een kast lag. Het is mogelijk om het gevoel van het  zelf te ontregelen waardoor het brein met een krachtige illusie antwoord nl het gevoel van buiten het lichaam te treden. Het is en blijft dus echter een illusie.

Mensen die geregeld mystiek ervaringen ondergaan (priesters, mystici, etc) worden tegenwoordig ook uitgebreid onderzocht. Mystieke ervaringen kan men koppelen aan vier verschillende patronen van hersenactiviteit. Blijkbaar is er niet een enkele vorm van meditatie maar zijn er meerdere manieren. Waarschijnlijk hebben we hier met een evolutionair mechanisme te maken. Religie maakt het mogelijk om hechtere groepsverbanden te smeden hetgeen een evolutionair voordeel oplevert. Ook schijnt meditatie er toe bij te dragen dat het immuunsysteem versterkt wordt en de stress verminderd. Het is me echter niet helemaal duidelijk of het een niet automatisch het gevolg is van het ander (meditatie à rust nemen à minder stress à beter voor het immuun systeem). Ik vraag me dus af of voldoende rust nemen niet hetzelfde resultaat oplevert.

Verschijningen schijnt men te kunnen koppelen aan geluidsgolven met lage frequenties (19 Hz). Deze schijnen angstgevoelens te kunnen oproepen.

Het stukje over visioenen vond ik niet erg overtuigend. Mogelijk dat magneetvelden het brein “paranormale” ervaringen kunnen bezorgen, maar er is nog veel discussie gaande over dit onderwerp.

Mensen die stemmen horen die anderen niet kunnen horen ondergaan deze beleving waarschijnlijk door een stimulatie van de primaire auditieve cortex , hetgeen men met fMRI-scans heeft waargenomen (Iris Sommer, UMC Utrecht). De stemmen komen dus niet van buiten maar ontstaan in de hersenen. Op de fMRI scans is te zien dat zes seconden voordat de stemmen beginnen er een verandering in activiteit in de parahippocampus optreedt, waar herinneringen liggen opgeslagen. Mogelijk dat een hogere dopamine-afgifte in de hersenen er bij auditief hallucinerende mensen voor zorgt dat herinneringen minder goed worden onderdrukt.

Voodoo, of het geloof in de woorden van een autoriteit. Mensen kunnen klachten krijgen omdat ze geloven dat ze die zullen krijgen. We hebben allen wel eens van het placebo effect gehoord, waarbij de kracht van de suggestie genezend werkt. Bij het nocebo effect (http://en.wikipedia.org/wiki/Nocebo) vindt het omgekeerde plaats, de kracht van de suggestie wekt negatieve effecten op. Sommigen mensen lijken gevoeliger te zijn voor de bijwerkingen die in de bijsluiter van een geneesmiddel vermeldt staan zodra ze deze gelezen hebben.

Accupunctuur is in deze weer wat interessanter, de meeste claims die gemaakt worden over de effectiviteit van accupunctuur zijn niet van een placebo effect te onderscheiden. Edzard Ernst een van de onderzoekers die in een aantal studies heeft aangetoond dat het niet werkt voor pijnonderdrukking. Bij een kwaal lijkt accupunctuur echter wel effect te sorteren nl misselijkheid die ontstaat na een operatie, door chemotherapie, bij zwangerschap of door wagenziekte. Deze misselijkheid lijkt te voorkomen te zijn door een naald in accupunctuurpunt p6 te steken. Stimuleren van het P6 punt vermindert spiersamentrekkingen in de maag en zorgt er voor dat de onderste slokdarm-kringspier minder verslapt, waardoor de neiging tot braken afneemt.

Paranormalia die het niet haalden en die naar jaren van onderzoek als onzin afgeserveerd kunnen worden zijn Homeopathie (meta-analyse van 110 studies, gepubliceerd in The Lancet op 27 augustus 2005), Wichelroedes (ideomotorisch effect), Astrologie (de neiging van mensen om algemene uitspraken op zichzelf te betrekken), Telepathie (talloze experimenten bevestigen dat het niet bestaat) en Aardstralen (bestaan niet).

Bovenstaande is een samenvatting van het artikel waarbij ik geprobeerd heb me op de essentie te richten. Op een aantal punten is het artikel iets genuanceerder dan mijn samavatting.

Samsung Galaxy Gear S

Na een paar maanden rondgelopen te hebben met een Samsung Galaxy Gear S smartwatch die gekoppeld was aan mijn Samsung Galaxy Note 4, kan ik mijn eindconclusie heel kort samenvatten: Ik draag hem niet meer en ik heb de App verwijderd van mijn Note 4.

Dat is snel gezegd maar behoeft enige toelichting.

Het horloge dat ik al jaren draag is een digitale Casio G-Shock GW 9200, chockvol met sensoren en gebruik makende van multiband technologie. Dit laatste betekent dat hij altijd de juiste tijd aangeeft omdat deze het tijdsignaal dat radiografisch wordt uitgezonden kan lezen. De meeste sensoren (druk, temperatuur) zijn wel leuk maar eerlijk gezegd gebruik ik ze nauwelijks. Wat ik wel veel gebruik zijn de stopwatch en de dual time zone instelling. Ik heb ook nog nooit de batterij van dit horloge hoeven te vervangen aangezien er een zonnecel om het display zit. Zolang er maar voldoende licht op valt wordt de batterij automatisch opgeladen. Het display is ook altijd zichtbaar en in het donker kan men even de elektroluminescentie verlichting inschakelen. Dat laatste kan zelfs automatisch gebeuren als men de pols draait, maar ook dat is zo’n feature die ik uitgeschakeld heb.

Vergelijk dat met de smartwatch. Deze kan in principe meer aangezien je een kleine computer/telefoon (met zijn eigen sim card) om je pols draagt. Er is een App store met voor de smartwatch ontwikkelde Apps, een hartslagmeter en GPS zijn ingebouwd in het horloge zelf en je kunt zelf bepalen hoe de wijzerplaat eruit ziet. Het probleem is alleen dat de meeste Apps mij niet zo konden boeien. Een van de eerste dingen die ik deed was de “notifications” uitzetten. Je wordt helemaal gestoord van dat voortdurende getril en gepiep aan je pols. Foto’s bekijken op je smartwatch was ook zo iets dat je maar een keer doet, je bekijkt deze toch liever op een groter scherm. Naar muziek luisteren, of in mijn geval voornamelijk podcasts beluisteren, doe ik via mijn smartphone. Waar ik misschien wel het meeste moeite mee heb is dat je het horloge elke avond moet opladen en dat je zo’n rare polsbeweging moet maken om het scherm te activeren zodat je de tijd kunt aflezen. Als ik toch al moeite moet doen om de tijd af te lezen kan ik net zo gemakkelijk op mijn mobiel kijken. Je kunt bv ook je slaap monitoren en achteraf analyseren. Dat is echter weer niet zo handig als je elke dag het horloge moet opladen.

Al met al blijft er dan weinig over om de smartwatch interessant genoeg te maken om dagelijks te dragen. Daar is echter een uitzondering op en dat zijn is de “Health” app. In de periode dat ik dit horloge droeg was ik herstellende van een zware operatie en was het voor mij belangrijk om mijn fysieke activiteiten bij te houden zodat ik (voor mezelf) mijn voortgang kon/kan monitoren. Je kunt de Gear S dan heel mooi met de Health app die op mijn Samsung Galaxy Note 4 geïnstalleerd stond laten samenwerken. In eerste instantie was dan voor mij het meest van belang de stappenteller. Ik wilde zo snel als maar mogelijk was naar minimaal 10000 stappen per dag (voor de operatie had ik dit doel trouwens ook om nog een beetje conditie te kunnen handhaven). Zeker als je wat langere afstanden kan lopen kun je via de GPS de belopen route achteraf ook bekijken en zo ook de afstand verkrijgen. Hetzelfde geldt voor joggen en fietsen. Beide kun je op deze manier goed monitoren. Tijdens de activiteit wordt ook je hartslag gemonitord. Alle data kun je weer achteraf bekijken in de Health App. In deze app kun je nog meer meetdata opslaan (bv gewicht, O2 saturatie bloed, UV index, etc.). Nadat de dagen echter wat kouder werden en ik met lange mouwen ging joggen werd een nadeel van dit horloge ook weer duidelijk. Soms werd door het bewegen van de mouw over het scherm het monitoren beeindigd, hetgeen je weer het idee geeft dat dit horloge ontworpen is om alleen met mooi weer gedragen te worden. Desalniettemin was ik ovre dit facet van de smartwatch redelijk tevreden.

Op een gegeven moment ging ik me echter wel afvragen waarom ik met zo’n blok metaal om mijn pols rondliep terwijl ik eigenlijk alleen nog maar echt geïnteresseerd ben in de stappenteller en het monitoren van mijn jogging. Dan kun je net zo goed een veel eenvoudiger en goedkopere fitness band kopen en je Casio horloge blijven dragen. Uiteindelijk heb ik dat dus ook gedaan. Ik heb de Mi-band gekocht, die een maand meegaat op een enkele batterijlading.

Social Phishing

Ik had het zelf nog nooit meegemaakt maar vandaag was het eens mijn beurt. Ik werd uit het buitenland gebeld, met telefoon nummer 0014259053074, door een dame die Engels sprak met een Oosters accent. Op de achtergrond was veel cybercafe achtig geluid te horen hetgeen me al wantrouwig maakte.  Ze begon iets te murmelen over Microsoft en dat ik corrupte files aan het downloaden was. Ze probeerde me te overtuigen dat ze me wilde helpen en dat haar hulp legitiem was door me via de command  box het commando ASSOC te laten intypen. Dat commando (zonder extensies) is relatief onschadelijk. Het laat alleen maar een lijst met file associaties zien. In die lijst staat dan achter .zfsendtotarget een ID nummer, meer specifiek: ZFSendToTarget=CLSID{888DCA60-FC0A-11CF-8F0F-00C04FD7D062}. Dat nummer leest ze dan voor waarmee ze de suggestie wekt dat ze zich netjes identificeert. Zoek je echter wat verder dan zie je dat deze associatie geld voor “Compressed Folder SendTo Target File”. Het doet er niet toe op welke windows computer je dit intypt, zelfs niet welk OS je draait (Windows XP, VISTA, 7, 8), dit nummer is altijd hetzelfde. Ik heb haar zo lang als maar mogelijk was aan de praat gehouden door steeds meer details te vragen, op een gegeven moment gooide ze echter de hoorn erop.

Een van de vragen die ik stelde was voor welk bedrijf ze werkte. Haar antwoord was Global Infosols. Google je op die naam dan blijkt dat deze naam al eens eerder is genoemd in combinatie met  phishing. Als het de dame gelukt was om me te overtuigen dat ze legitiem was dan zou de volgende stap waarschijnlijk zijn geweest om me creditcard informatie en paswoorden te ontfutselen.

Na het gesprek ben ik nog wat meer gaan zoeken en heb daarbij diverse waarschuwingen gevonden in combinatie met dit telefoonnummer en deze specifieke methode van werken.

Het telefoonnummer 0014259053074, maakte me ook nieuwsgierig. Als je gaat Googlen ontdek je dat dit nummer al eerder genoemd is in combinatie met phishing. De begincijfers 0014 verwijzen naar een Australische bedrijf dat goedkoop internationaal bellen aanbiedt.

Het werkt niet maar het helpt wel

Er is veel onderzoek gedaan dat bewijst dat veel alternatieve geneeswijzen niet helpen. Een centrale vraag wordt dan echter: als er zoveel overtuigend bewijs is dat het overgrote deel van al die alternatieve therapieën niet werkt, hoe komt het dan dat zoveel mensen er zo tevreden over zijn en er zich zo goed bij voelen? Hoe verklaar je dat het niet werkt maar wel helpt?  Dat is inderdaad de hamvraag en er zijn een aantal uiteenlopende verklaringen die elkaar naadloos aanvullen en versterken. Ten eerste is er wat we in de statistiek de ‘regressie naar het gemiddelde’ noemen. Je voelt je heel sIecht en wat later voel je je weer normaal. (Het omgekeerde, van je heel goed voelen terug naar normaal, wordt veel minder onthouden). Volg Je een of andere alternatieve behandeling, dan is het heel gewoon dat je daar in vele gevallen beter van wordt. Dat zou ook zonder dat middel gebeurd zijn. We zien echter gemakkelijk patronen waar er geen zijn. Zo denkt de helft van de mensen die ondervraagd worden over kruiden dat deze geen bijwerkingen hebben, terwijl ze die wel hebben.

Een tweede belangrijke factor is die van de relatie tussen de behandelaar en de patiënt. Vertrouwen, luisteren en aandacht te doen wonderen. In dezelfde lijn ligt de neiging van sociale welwillendheid. Patiënten zeggen graag tegen hun arts dat ze goed geholpen zijn, artsen tegen hun patiënten dat ze goed bezig zijn. Een vierde factor is het placebo-effect. Ondertussen wel bekend van naam, maar veel krachtiger dan de meesten denken, ook op onverwachte manieren. Het werkt bijvoorbeeld ook in de diergeneeskunde, via het baasje. Tot lot is er het niet te verwaarlozen feit dat samen met de alternatieve behandeling er dikwijls ook reguliere geneesmiddelen genomen worden. Die wel werken. In heel wat kruidenmiddeltjes zitten daarenboven bijvoorbeeld werkzame bestanddelen, iIIegaal gekopieerd uit reguliere geneesmiddelen. In ongecontroleerde doseringen en ongehoorde combinaties, met alle gevolgen van dien.

AI die misleidende factoren moeten in een degelijke klinische proef worden uitgesloten. En dan is de conclusie duidelijk. Hoe beter de studies, hoe minder effect men vindt. En zo zie je dat je goede wetenschap nodig hebt om tot betrouwbare kennis te komen en om het kaf van het koren te scheiden. Het is ook heel aannemelijk is dat zoveel dokters in bijvoorbeeld homeopathie geloven, ondanks hun wetenschappelijke opleiding. Ze zijn ooit een jonge arts geweest die van zijn chef leert dat je bij bepaalde symptomen dit of dat homeopa1isch middel voorschrijft. Sommige mensen worden beter en komen later dankbaar bij je terug. De mensen die niet beter werden of die homeopathie maar niks vinden, zie je echter niet meer terug. Als eenzaam praktiserend arts heb je dus, zonder het vogelperspectief van klinische studies, een heel selectieve kijk op de wereld. Je kent alleen de successen. Zo kan het gebeuren dat je steeds sterker gaat geloven in de methode die je gebruikt. En die overtuiging groeit almaar meer. Dat zijn mensen waar je zwaar ruzie mee krijgt als je zegt dat hun middeltjes niet werken. Hun overtuiging is bovendien sterk verankerd in een maatschappelijke positie en een stevig inkomen.

Het placebo-effect is het niet specifieke effect of het verwachtingseffect, een (soms onverwacht) positief effect dat te zien is bij het toedienen van een niet actieve stof op het zelfgenezende vermogen. Het placebo-effect wordt naar men aanneemt veroorzaakt door het vertrouwen, het geloof, de hoop en de verwachting die (onbewust) ontstaan door 1) de behandelaar en 2) het geconsulteerd worden voor een klacht en 3) de daaropvolgende behandeling. Het placebo-effect is een actief bestanddeel van elke therapeutische interactie, vaak zelfs het meest krachtige bestanddeel.

Placebo wordt het meest gebruikt in de betekenis van een positief verwachtingseffect op genezing, maar een negatief verwachtingseffect op genezing kan ook. Hiervoor wordt wel eens de term nocebo gebruikt. Meestal wordt ook een negatief verwachtingseffect een placebo-effect genoemd, omdat het nog steeds om een verwachtingseffect gaat.

Het Forer Effect

Iedereen is geneigd zich onmiddellijk te herkennen in vage en algemene beschrijvingen die men dan ziet als typerend voor de eigen unieke persoonlijkheid. In 1948 voerde Betram Forer, een Amerikaanse psycholoog, een experiment uit met (psychologie) studenten. De studenten werd verteld dat ze deelnamen aan een persoonlijkheidstest waarbij ze na afloop van de test een individuele analyse zouden terugkrijgen. In werkelijkheid kregen alle studenten dezelfde karakterbeschrijving terug die hij had geëxtraheerd uit krantenhoroscopen. De studenten werd ook gevraagd om de karakteromschrijving te beoordelen en ze vonden nagenoeg unaniem dat de analyse hun karakter perfect weergaf (gemiddeld 4.26 op een schaal van 5, een resultaat dat meerdere malen gereproduceerd is).

Enkele voorbeelden van de algemene uitspraken die Forer in zijn beschrijving had opgenomen zijn:

  • U wilt graag dat andere mensen U aardig vinden, maar u bent vaak nogal kritisch ten opzichte van uzelf
  • Hoewel U aan de buitenkant altijd gedisciplineerd en beheerst lijkt, bent U innerlijk vaak heel zorgelijk en onzeker
  • U bent er trots op een onafhankelijke denker te zijn en U aanvaardt de bewering van anderen niet zonder overtuigend bewijs

Het hier beschreven mechanisme wordt vooral door zogenaamde waarzeggers en gedachtelezers gebruikt om mensen het idee te geven dat ze inderdaad paranormale krachten hebben. Ze beginnen een sessie vaak met dergelijke algemene uitspraken en omdat de slachtoffers zich daarin al snel persoonlijk herkennen reageren deze vervolgens door antwoorden te geven die meer gedetailleerde informatie bevatten. Door op deze manier steeds meer informatie uit het slachtoffer zelf te plukken kunnen deze “artiesten” gaandeweg steeds specifiekere uitspraken doen. De techniek staat ook bekend onder de naam “cold reading”.

Euparal Mounting Medium

Euparal is een semi-synthetisch insluit medium dat gebruik wordt in de microscopie als men permanente preparaten wil maken. Het is lichtgeel van kleur, vloeit goed en is na een paar dagen uitgehard. Het is dan zeer hard maar niet bros onder behoud van elasticiteit. Euparal bindt zich ook sterk met het glas. Het heeft een brekingsindex van 1.5174.

Vergeleken met andere insluit media heeft Euparal een groot voordeel: objecten kunnen direct overgebracht worden van alcohol naar Euparal. Bij andere insluit media zoals Canada Balsam moet het object eerst overgebracht worden naar xylene (toxisch) voor insluiting kan plaatsvinden.

Een paar andere voordelen zijn:

  • Het bevat geen xyleen (oplosmiddel)
  • Het verhard relatief snel
  • Het stinkt niet zo erg

Nadelen zijn:

  • Zuur gevoelige keluerstoffen houden zich niet zo goed na insluiting in Euparal
  • Het krimpt na, waardoor zich soms luchtbellen vormen.
  • Ontvlambaar en irriterend

Samenstelling:

  • Sandarac: Hars die verhard in lucht. Oorspronkelijk gebruikt als vernis voor meubelen.
  • Paraldehyde:  Conserveringsmiddel en oplosmiddel.
  • Eucalyptol: Het oplosmiddel. Eucalyptol wordt gebruikt als insecticide.
  • Phenylsalicylaat (Salol): Antiseptisch.
  • Kamfer: Antimicrobiologisch. Werd ook gebruikt voor het  balsemen.
  • Camsal: Een mengesel (1:1) van kamfer en Phenylsalicylaat (salol).

Literatuur:

Mini PC for Android 4.0

Een van die zaken waar ik altijd mee speel zijn multimedia spelers. Lang heb ik bv een  Boxee Box gehad, maar ook die heeft ondertussen beperkingen. Er wordt geen onderhoud meer aan gepleegd en ondertussen heb ik problemen met het afspelen van sommige mediafiles.

Enige tijd geleden viel mijn oog op de ”MiniPC for Android 4.0”  stick en aangezien deze relatief goedkoop was bestelde ik er een bij Dealextreme. Sommige mensen waren razend enthousiast over deze sticks en ik was nieuwsgierig geworden.

Een ding kun je in ieder geval zeggen over deze sticks, de installatie is erg gemakkelijk. In principe heb je alleen een muis, een HDMI kabel en een TV nodig, een voedingsadapter wordt nl meegeleverd. Alles aansluiten, spanning erop en op je scherm krijg je een mooie (bijna) kale versie van Android te zien.

Een van de problemen waar ik mee te maken kreeg was dat de voedingsadapter zichzelf opblies (zoals ik al beschreven heb in een eerder Blog). Over de service van Dealextreme op dit gebied heb ik alleen maar lof. Geen gedoe, ze konden helaas geen vervangende voeding opsturen, en ik heb ervoor gekozen geld terug te laten storten i.p.v. het pakket terug te sturen. Je kunt de stick nl ook van spanning voorzien via een microUSB connector, en zo ben ik dan ook verder gegaan. Zoals op onderstaande foto te zien is heb ik zowel een muis als een toetsenbord aangesloten. Een muis is in principe echter al voldoende om Android te kunnen besturen. Ik kon het dan ook niet laten enkele Android Apps te installeren. Om het in het kort samen te vatten, de stick biedt je de volledige Android ervaring.

Bij sommige acties (upgraden) kom je op een volledig in het Chinees geschreven website hetgeen dan weer even benadrukt  dat deze sticks in eerste instantie voor de Chinese markt ontwikkeld zijn.

De belangrijkste reden om de stick te kopen heb ik echter nog niet besproken. Hoe functioneert de stick als multimedia speler?

De stick bevat een microSD slot dus in principe kun je daar video files opzetten en deze afspelen met een Android Videospeler App. Waar het mij echter om ging was om videofiles te kunnen afspelen die op een NAS stonden. Daarvoor moet je eerst een file explorer App installeren die het mogelijk maakt om je Netwerk te doorzoeken. Dat kan met “ES File Explorer File Manager “. Ik kan niet zeggen dat dit het meest intuïtieve (gebruikersvriendelijke) programma is dat ik ken, in tegendeel, ik had er soms wat moeite mee. Desalniettemin kun je met dit programma je netwerk doorzoeken en als je een video file gevonden hebt deze van die locatie afspelen.

Heb ik dan geen enkele kritiek, afgezien van het soms terugvallen in webpagina’s met alleen Chinese karakters? Dat ook niet. Echt snel is het systeem niet.

Mijn eindconclusie is dan. Leuk om mee te spelen, doet wat het beloofde maar een echt gemakkelijk alternatief voor mijn Boxee Box is het niet.

 

 

Point of Inquiry

Point of Inquiry een podcast die geproduceerd wordt door het  Center for Inquiry. De doelstelling van dit instituut is het bevorderen van een seculaire maatschappij gebaseerd op wetenschap, redelijkheid,  vrijheid van meningsuiting en humanitaire waardes. In elke podcast wordt iemand geïnterviewd die daadwerkelijk iets te vertellen heeft op het gebied van wetenschap, religie, politiek of een combinatie daarvan. De presentatoren zijn  Chris Mooney, auteur van The Republican Brain en The Republican War on Science; en neurowetenschapper (en opera zangeres) Indre Viskontas.

Ik heb nu een aantal van deze podcasts beluisterd heb er nog veel te beluisteren maar ben ook van plan ze allemaal te beluisteren.  Volgens mij dus een aanbevelenswaardige podcast.